საინტერესო ფაქტები ბავშვის შარვლებზე

ტანსაცმლის თითოეულ ნაწილს აქვს საკუთარი წარმოშობის ისტორია. გამონაკლისი არც შარვალია, რომლის გამოჩენაც საზოგადოების განვითარების პროცესში საკმაოდ ბუნებრივი გახდა. თანამედროვე იდეაში ეს არის მამაკაცის ტანსაცმლის მთავარი ელემენტი, რომელსაც მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს ქალის გარდერობშიც, თუმცა, ეს ყოველთვის ასე არ იყო.

სხვადასხვა დროს შარვალს სხვანაირად ეძახდნენ: ჰარემის შარვალი, ბავშვის შარვალი, კულოტი. ამ სამოსის ევოლუცია მრავალ საუკუნეს ითვლის.  დღეს შეუძლებელია ზუსტი თარიღის დადგენა, ასევე იმის თქმა, თუ ვინ გამოიგონა ეს პროდუქტი. ისტორიკოსებს ამის შესახებ მხოლოდ ვარაუდის გამოთქმა შეუძლიათ.

უძველეს ცივილიზაციებში არ ჰქონდათ „შარვალი“. ითვლება, რომ ამ ტიპის ტანსაცმელი პირველად გამოიყენეს მომთაბარე სკვითებმა, რომლებიც დიდ დროს ატარებდნენ ცხენებზე ჯირითში. მოხერხებულობისთვის მხედრებს ეცვათ ცხოველების ტყავისგან დამზადებული შარვალი. სკვითების მემკვიდრეები იყვნენ გერმანელები და გალები, რომლებსაც ასევე ხშირად უწევდათ უნაგირზე ჯდომა.

ძველ რომში დიდი ხნის განმავლობაში იყო აკრძალული "ბარბაროსული" ტანსაცმელი, რადგან მას ატარებდნენ ველურად მიჩნეული ტომები. სპეციალური სასჯელიც კი იყო შარვლის ჩაცმაზე. თუმცა თანდათან ამ ტიპის ტანსაცმელმა თავისი პოზიცია მოიპოვა, რომაელმა ჯარისკაცებმა პირველებმა გამოიყენეს ბარბაროსების სამოსი. მათთვის, რომის სხვა მაცხოვრებლებისგან განსხვავებით, სპეციალური ნებართვა იყო გაცემული „უცხოური“ შარვლის ტარებისათვის.

სადავოა მოსაზრება, რომ სწორედ მხედრები გახდნენ შარვლის გამავრცელებლები. ვლადიმირის მახლობლად არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოაჩინეს უძველესი ნაშთები, რომლებზეც შემორჩენილი იყო ბეწვის შარვლის სახე. მეცნიერთა აზრით, მათი მფლობელი 20 ათასზე მეტი წლის წინ ცხოვრობდა. ამრიგად, შარვალი, როგორც ტანსაცმლის სახეობა, ველური ცხენის მოშინაურებამდე დიდი ხნით ადრე გამოჩნდა.

ამასთან, ცნობილია, რომ პირველი ბავშვის შარვალი არ იყო ერთი მთლიანი ტანსაცმელი. ეს იყო 2 ნაჭერი, რომელიც უნდა ამოგეცვა ფეხებზე. ეს პრინციპი კვლავ შენარჩუნებულია ამერიკაში. იქ კოვბოები სპეციალურად იცვამენ შარვალს ტანსაცმელზე, რაც მსგავსია მომთაბარეების მიერ გამოყენებული პირველი შარვლისა. ეს აუცილებელია იმისთვის, რომ ცხენზე ჯდომა უფრო კომფორტული იყოს კოვბოებისათვის, ხოლო ჩვეულებრივი ტანსაცმელი (მაგალითად, ჯინსი) არ დაბინძურდეს და არ გაცვდეს ცხენოსნობის დროს. ეს შარვალი დამაგრებულია თასმებით და ღილებით.

თავდაპირველად ძველ ბერძნებსა და რომაელებს არ ეცვათ შარვალი.  დიდი ხნის განმავლობაში, ბერძნები და რომაელები შარვალს აღიქვამდნენ, როგორც ბარბაროსების, ანუ დაპყრობისკენ მიდრეკილი ხალხების, უცხოელების, მომთაბარეების ნიშანს. შარვალს მხოლოდ ის ატარებდა, ვინც უნაგირზე კარგად იჯდა. ეს იყო არა ტანსაცმლის, არამედ აღჭურვილობის ნაწილი.

რაც შეეხება სიტყვის ეტიმოლოგიას, ის თურქული წარმოშობისაა და ნიშნავს „საცვლებს“. სიტყვა "შარვალი" რუსეთში მე-18 საუკუნეში გამოჩნდა. ეს დაკავშირებულია პეტრე დიდის რეფორმებთან. პეტრე დიდმა რუსეთში ევროპიდან შეიტანა მოკლე შარვლები მუხლებ ქვეშ შესაკრავით, ასეთი ტიპის შარვლები მხოლოდ არისტოკრატებში იყო გავრცელებული. უბრალო ხალხი გრძელი შარვლებით კმაყოფილდება. პორტებიში, შარვალი, რომელსაც ყველა მამაკაცი ატარებდა, ითვლებოდა სოციალური კლასების გარეშე სამოსად. თანდათან არისტოკრატებს შორის გრძელმა შარვალმა მოიპოვა პოპულარობა. ამ ეტაპზე კლასებს შორის განსხვავება  განისაზღვრებოდა ქსოვილის ხარისხითა და ტიპებით, რომელიც გამოიყენებოდა ამ გარდერობის ნივთის შესაკერად. არისტოკრატების სამოსი დამზადებული იყო მაღალი ხარისხის აბრეშუმის ნაჭრისგან, ხოლო დაბალი ფენების სამოსი ძირითადად შალისგან.

ამელია ბლუმერი იყო პირველი ქალი, რომელმაც საზოგადოებას შესთავაზა ფაფუკი ქვედაბოლოების შარვლით შეცვლა. განვითარების შემდეგი ეტაპი უკავშირდება სახელს Boner Chanel. მან უდიდესი გავლენა მოახდინა მოდის განვითარებაზე, აქცია რა შარვალი ქალის კოსტიუმის განუყოფელ ატრიბუტად. შანელმა მსოფლიოს აჩვენა ელეგანტური შარვლის კოსტიუმი, რომელზეც ქალები გიჟდებოდნენ.

მას შემდეგ, რაც შარვალი გამოჩნდა პოდიუმებზე, ამ ნივთის პოპულარიზაცია ქალთა გარდერობში განხორციელდა კინოსა და თეატრის მსახიობების, მომღერლებისა და გამოჩენილი სახალხო არტისტების დახმარებით. სარა ბერნჰარდტი, რომელსაც ყველა თაყვანს სცემდა, სცენაზე ექსკლუზიურად შარვალში ჩაცმული ავიდა.

1965 წლისთვის ქალებისთვის უფრო მეტი შარვალი იკერებოდა, ვიდრე ქვედაკაბა. გარდა ამისა, ამავე დროს განვითარდა ახალი სტილები. მაგალითად, ჰიპებს ეცვათ ფართო შარვალი, დაშვებული წელის არეში. ამავდროულად, შარვალში ჩაცმული ქალებს კვლავ არ უშვებდნენ საჯარო დაწესებულებებში.

ქალის შარვლის გარეგნობში შემოტანასა და დამკვიდრებას ხელი შეუწყო პოლ პუარიემ. მან მჭიდროდ მორგებული საწვიმარის ბოლოები მიამაგრა ერთმანეთს და შარვლვლად გარდაქმნა. გადამწყვეტი სიტყვა ჯორჯო არმანიმ თქვა. მან გამოუშვა ტრენდული კოლექცია, სადაც ქალის სამოსში შარვალს წამყვანი როლი ერგო - მას შემდეგ ქალებმა კიდევ უფრო მეტი შთაგონებით დაიწყეს შარვლის ტარება.

კლასიკური შარვლის კოსტიუმები დღეს ნებისმიერი გარდერობის ელემენტია. რაც შეეხება მამაკაცის შარვალს, მოდა დღეს ტრადიციულია. საქმიანი შეხვედრებისა და ყოველდღიური სტილისთვის, მამაკაცებისათვის რეკომენდებულია კლასიკური სტილის შარვლები. პროდუქციის სიგრძე დამოკიდებულია მამაკაცის სიმაღლეზე და მის სტილზე. დღეს ქალები ყოველთვის ატარებენ შარვალს: საქმიანი შეხვედრებზე, პაემანსა თუ ყოველდღიურ ცხოვრებაში.

თანამედროვე მოდაში, შარვლის ბევრი ვარიაცია არსებობს, სტილი დროდადრო ერთმანეთს ენაცვლება, ზოგჯერ უფრო მეტად მოდურია ტანზე მომდგარი შარვლები, ზოგჯერ კი პირიქით გაშვებული და ფართო. შარვალმა ნამდვილად დაიმკვიდრა კაცის, ქალისა და ბავშვის გარდერობში ადგილი, რადგან იგი არის ერთ-ერთი ყველაზე საჭირო და გამოსადეგი ნივთი ნებისმიერ სიტუაციაში.

ამ და სხვა საინტერესო ისტორიებს გაეცნობით wishlist.ge-ს ოფიციალურ ვებგვერზე, რომლებიც მოგითხრობთ ჩვენი პროდუქციის წინამორბედებზე.